ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΔΙΟΥ


Το Δίον ή Μαλαθριά είναι οικισμός μια περιοχή στους πρόποδες του Ολύμπου. Αυτό που έφερε στο Δίον παγκόσμια αναγνώριση είναι οι ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης, όπου έφεραν στο φως μια από τις σπουδαιότερες Μακεδονικές πόλεις και θρησκευτικό κέντρο της αρχαιότητας.

Την ύπαρξη του Δίου αναφέρουν οι Στράβωνας και Λίβιος χαρακτηρίζοντάς το «πόλις ουκ εν τω αιγιαλώ του Θερμαϊκού Κόλπου εστίν εν ταις υπωρείαις του Ολύμπου, αλλ’ όσον επτά απέχει σταδίους. Η πόλη αφιερώθηκε στον Δία και κάθε χρόνο τελούνταν θρησκευτικές τελετές προς τιμήν του πατέρα των θεών.

Για τους αρχαίους βασιλιάδες της Μακεδονίας, το Δίον αποτελούσε τη θερινή τους κατοικία και ως ιερό χώρο λατρείας, οι κάτοικοί του αποκαλούντουσαν Δίοι, Διείς και Διασταί.

Οι αρχαιολογικές έρευνες και ανασκαφές στην περιοχή ξεκίνησαν δειλά από την εποχή της απελευθέρωσης της Μακεδονίας και συγκεκριμένα τον Μάιο του 1928, από τον τότε Πρύτανη του νεοϊδρυθέντος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Γ. Σωτηριάδης, στη θέση Πόρτες στο βόρειο άκρο της πόλης όπου ανακαλύφθηκε πέτρινη οδός και για τα επόμενα τρία έτη οι ανασκαφές έφερναν στο φως όλο και περισσότερα ευρήματα. Δυστυχώς από το 1931 κι έπειτα οι ανασκαφές διακόπηκαν για 30 περίπου χρόνια για να τις επανεκκινήσει ο καθηγητής κλασσικής αρχαιολογίας Γ. Μπακάκης με βασικό ανασκαφικό στόχο την έρευνα του οχυρωματικού περιβόλου αλλά και η διερεύνηση του νοτίου τομέα του. Από το 1973 ξεκινά μια νέα περίοδος ανασκαφών, όπου με επικεφαλής τον καθηγητή Δ. Παντερμαλή, γίνονται συστηματικές προσπάθειες με ιεράρχηση των ανασκαφικών στόχων ενώ μεγάλη βάση δόθηκε και στον διδακτικό χαρακτήρα μιας και επρόκειτω για πολύ σημαντικές ανακαλύψεις που αποτέλεσαν βάση για τον εμπλουτισμό της αρχαιολογικής επιστήμης. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών αυτών ήρθαν στο φως, τα ιερά της Δήμητρας, της Ίσιδας, του Διονύσου και το Ασκληπείο, οδοί με καταστήματα, το νεκροταφείο και το τείχος της πόλης, το ελληνιστικό και ρωμαϊκό θέατρο, οι ρωμαϊκές θέρμες (λουτρά) με πλήθος γλυπτών, το Ωδείο, καθώς και μια παλαιοχριστιανική κοιμητηριακή βασιλική έξω από τα τείχη. Οι περισσότεροι τάφοι, βασιλικοί, μαρτυρούν την ύπαρξη ενός λαμπρού και ακμαίου πολιτισμού. 

Σήμερα τα πλούσια αρχαιολογικά ευρήματα αποτελούν όχι μόνο εθνική και τοπική κληρονομιά αλλά και όλης της ανθρωπότητας, που εκτίθεται στους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου και του Αρχαιολογικού Μουσείο του Δίου.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η πλούσια αρχαιολογική κληρονομιά του Δίου εκτίθεται σήμερα

Χειμερινό ωράριο (από 1 Νοεμβρίου έως 30 Απριλίου)
Αρχαιολογικός Χώρος: Καθημερινά 8.00 – 19.00

Θερινό ωράριο (από 1 Μαίου έως 31 Οκτωβρίου)
Αρχαιολογικός Χώρος: Καθημερινά 8.00 – 20.00

Αρχαιολογικός Χώρος : 23510 53484
Ενιαίο Εισιτήριο: Ολόκληρο: €6, Μειωμένο: €3
Ισχύει για: Αρχαιολογικό Μουσείο Δίου, Δίον




ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

O αρχαίος ποιητής Ησίοδος κάπου στα 700 π.Χ περιγράφει τον θεϊκό έρωτα του Δία για τη Θυία, την κόρη του προπάτορα των Ελλήνων Δευκαλίωνα, η οποία γέννησε δυο παιδιά, τον Μάγνητα και το Μακεδόνα, που έζησαν στην περιοχή του Ολύμπου και ειδικότερα στην Πιερία. Ο ιερός χώρος του Δία στην περιοχή αυτή ήταν το Δίον, στις υπώρειες του Ολύμπου.

Η πρώτη φορά στην ιστορία που αναφέρεται η πόλη του Δίου για, είναι από τον Θουκυδίδη στην περιγραφή της πορείας του στρατηγού Βρασίδα από τη Θεσσαλία, στη χώρα του φίλου του, βασιλιά της Μακεδονίας, του Περδίκκα του Β’. Ήταν η πρώτη πόλη που συνάντησε ο Βρασίδας μετά το πέρασμα των συνόρων το καλοκαίρι του 424 π. Χ.

Στα τέλη του 5ου αι. π.Χ. ανέρχεται στο θρόνο ο Αρχέλαος, διάδοχος του Περδίκκα του Β’, που θεωρείται από τους μεταρρυθμιστές του Μακεδονικού βασιλείου, επιβάλλοντας σημαντικές αλλαγές στη δημόσια διοίκηση, το στρατό, το εμπόριο και τη θρησκεία. Τότε, το Δίον έλαβε τη μορφή του θρησκευτικού κέντρου και του ιερού τόπου των Μακεδόνων, με τη διοργάνωση αθλητικών και σκηνικών αγώνων προς τιμήν του Ολυμπίου Διός και των Μουσών, που διαρκούσαν εννέα ημέρες και ονομάστηκαν τα εν Δίω Oλύμπια. Ήταν η εποχή που ανέβηκαν και τα θαυμαστά έργα του Ευρυπίδη «Αρχέλαος» και Βάκχες.

Η ιδιαίτερη θέση του αρχαίου Δίου στη θρησκευτική παράδοση των Μακεδόνων, γίνεται έντονα εμφανής και στην εποχή της Μακεδονικής κυριαρχίας, που βασίλευσε ο Φίλιππος ο Β’ και ο Μέγας Αλέξανδρος όπου λάμβαναν χώρα μεγαλοπρεπείς θυσίες και πανηγυρισμοί για τις νίκες τους. Σημείο αναφοράς είναι και οι θυσίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα ιερά του Δίου πριν την έναρξη της εκστρατείας του στα βάθη της Ανατολής.